дар бораи мо

Ассалому алайкум. Номи ман Аҳмад аст ва ман аз Неҷроб ҳастам, аз ин рӯ насабам Неҷробӣ аст.

Солҳои зиёд намоз хондам, аммо намедонистам чӣ мегӯям. Дар синни чилсолагӣ аввалин намозеро хондам, ки маъно ва тафсири сураҳои Қуръони Каримро медонистам — аз «Тафсири Нур»-и марҳум доктор Мустафо Хуррамдел, аз нашриёти Эҳсон, ки аз Кобул харида будам. Чунон шавқе дар дилам шуъла зад, ки ҳар чӣ бештар хондам, бештар ба Қуръони Карим мафтун шудам. Намозатон фарқ мекунад вақте медонед чӣ мегӯед.

Бо мутолиаи китобҳои саҳеҳи Суннат ва тафсирҳои гуногун ҳар рӯз мекӯшам илмамро бияфзоям, зеро то замоне ки аз ин дунё меравем, бояд ёд бигирем. Ман ба сабаби ҷанг дар Афғонистон, мисли миллионҳо нафари дигар, ба хориҷ муҳоҷир шудам. Дар Канада мадраки хатми синфи 12-умро гирифтам ва пас аз чанд сол дар риштаи Технологияи иттилоотӣ (ИТ) ниҳоят ба донишгоҳ дохил шудам ва дар риштаи муҳандисии барқ таҳсил кардам. Пас аз чанд соли кор дар факултаи муҳандисии донишгоҳ, дарсҳои магистратурам — ки дар замони пандемияи Ковид-19 идома медодам — ро тарк гуфтам ва ба кор дар бахши электроника, шохаи худкорсозӣ (робот), машғул шудам.

Мо касонем, ки мекӯшем тарси Рӯзи Ҷазо дар вуҷудамон бошад ва аъмоле анҷом диҳем, ки ризоияти Аллоҳи Мутаолро касб кунад. Мехоҳем чунин ашхосе бошем ва ин саҳифаи фурӯтанро омода кардаем то хидмате бошад барои равшан сохтани аъзони мусулмонон аз хурофот ва мавзӯъҳое ки бо Қуръони Карим ва Суннати Расулуллоҳ (с) мухолифат доранд. Мо аз фиркагароӣ ва вобастагии ҳизбӣ, сиёсӣ, давлатӣ, мазҳабӣ ва ҷуғрофӣ озодем.

Бо фаҳмидани ҳақиқати дини Ислом, ки дини инсонсоз аст, инсон аз поинтарин поин (асфал ас-софилин) ба мақоми волои инсоният мерасад, ки ҳаққи худ, ҳаққи волидайн, ҳаққи ҳамсоя, ҳаққи ҳайвонот, набототот ва ҳамаи махлуқотро медонад.

Аллоҳо, моро ба роҳи рост ҳидоят бифармо то дар Рӯзи Охират аз уммати Муҳаммад (с) маҳсуб гардем. Барои ман, оилаам ва касоне ки дар ин бахш кӯмак мекунанд, дуо кунед.

Аҳмад Неҷробӣ ва оилааш.